zaman orada öylece durur*

"Oysa zaman sessiz ve uysaldır, huzur ister, güneşin altında döşeğine uzanıp yatmak ister."*

*papalagi- E. Scheurmann

karanlıkta içinizi görürsünüz en iyi - bir mumun yakın çevresinden başka.
sadece içinize bakabiliyorken de zaten dışarıdır herşey sizden.

çoğu zaman create kısmına tıklayıp blogger'da uzun uzun bakıyorum boşluğa aklımdaki mevzuyu düşünürken. bisürü şey yazıyorum uzun uzun, ama zihnimde. sonra da çıkıyorum sayfadan. yazmış kadar oluyorum. bana yetiyor. gündüz vassaf'ın sözcük mahpusları bölümünde bahsi geçen sessizlik mevzusu bunu doğruluyor sanki. "çok boyutlu, çok durumlu deneyimimizi tek anlamlı, bir gizemsiz sözcüğe indirgediğimiz anda, bizi çevreleyen sonsuz zenginliği bozmuş, insanoğlunun hayal gücünü iğdiş etmiş ve totaliter bir düzeni zorla kabul ettirmiş oluyoruz." gibi. ya da "sözcükler ağzımdan çıkar çıkmaz yüzümü kapadım utançla"* gibi...

---

*beckett

sükût ikrardan değil, ikrahtandır kimi zaman.

sessizlik sessizlik doğuruyor. oturalım ve susalım. -ya da doğmasın mı daha fazla ölü kelime? o zaman hiç konuşmayalım?